Home

Oprichting Wageningse Spinoza Kring  20 januari 2019

Gisteren op de eerste lezing van de Vereniging Het Spinoza Huis in het Spinozalyceum in Amsterdam, werd bekendgemaakt dat er ook een Kring was opgericht Den Haag-Rotterdam. Bekend is de onvolprezen Amsterdamse Spinoza Kring met telkerjaar een Spinozadag in paradiso, de kring in Soest, de Noordelijke Kring in Boven-Smilde die door Jan Knol schijnt te zijn opgericht. Ooit een kring in Maastricht, ooit een kring in Nijmegen.

Waarom toch een kring oprichten is dan de vraag. 

Gewoon om afstand te overbruggen. Ik ben dat reizen beu. Het is vervolgens de vraag waar de Wageningse Kring gaat proberen onderscheidend te zijn van de andere kringen. 

Spinozakenners als Wim Klever zijn uitermate pessimistisch of het oeuvre van Spinoza wel door amateurs juist te interpreteren is. Wie begrijpt nog latijn, goede vertalingen zijn er zijns in ziens niet. Vandaar dat hij zijn eigen boeken aanbeveelt. Vaak zijn het de deskundige Spinozakenners die uitgenodigd worden hun deskundigheid te delen. Zo heeft het filosofiecafe Wageningen hun huisfilosoof, Maarten van Buuren, uitgenodig om in september zijn interpretatie van het politieke tractaat uit te dragen. Die deskundigenbenadering heeft ook zijn prijskaartje waardoor de toegang tot een deskundigenlezing relatief hoog is.

Mijn voorstel is om de genetische weg te volgen. Een proces naar de voorgaande oorzaken volgen. Een vergelijkbare werkwijze hanteren die ten tijde van Spinoza werd gevolgd. Een leesgroep die om beurt de tekst gewoon voorleest, er over van gedachten wisselt en dan noteert waar ze niet uit kwamen en die vragen toe speelt aan de auteur. Met de briefwisseling per trekschuit een werkwijze waar kennelijk de tijd werd genomen. 

We zijn in de gelukkige omstandigheid Gonny Pasman in ons midden te hebben die zich bereid heeft verklaard te vertellen hoe ze de bijzonder goed lopende Kring Soest heeft opgezet. 

Gonny heeft een schat aan ervaring en binnenkort wordt het lustrum van de kring Soest gevierd met een eendaags symposium over de gebroeders Koerbagh.

We kunnen vaststellen dat de laagdrempelige nadruk op leesgroep een aanvulling biedt ten op zichte van de De kring Soest en zeker de Amsterdamse kring.

Dit voorjaar een leesgroep van vier zondagmiddagen over het zeer leesbare boekje ‘En je zult spinazie eten’ van Jan Knol. 

Het voornemen is om na de zomer door te gaan met een leesgroep over het vertoog ter zuivering van het verstand. De aftrap zal dan een lezing over de aanhef zijn zoals Paul Juffermans die al gehouden heeft bij de vier bijeenkomsten die de vereniging over die verhandeling heeft gehouden in het Spinozalyceum.

Jan Knol heb ik helaas alleen uit zijn werk leren kennen als een zeer beminlijk persoon. Van hem is bekend dat hij graag naar het westen afreiste om vragen die gerezen waren over zijn boek te beantwoorden. Terecht een ambassadeur van het oeuvre van Spinoza. Mijn rol is die van portier, en daarmee veins ik toch wel wat bescheidenheid, dus hoogstens desgewenst als gids in het gedachtegoed van Spinoza op te treden.

Leon  de Winter heeft mijns inziens een mooie roman geschreven ‘Hoffmans honger’ over een diplomaat die in zijn persoonlijk leven aan de grond zat, aan bulimia leed, slapeloze nachten had. In die slapeloze nachten was hij de verhandeling ter verbetering van het verstand gaan lezen ( gelukkig in de vertaling van Wim Klever) en zoals de dichter Leopold al schijnt geschreven te hebben ‘kennismaking met het gedachtegoed van Spinoza kan van beslissende invloed in je leven zijn’ komt er toch een uitzicht op een vreedzame pensioenperiode.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.